Gerede İşçisi: İşçinin En Yalın Hali

Gerede İşçisi: İşçinin En Yalın Hali

Kendisini bir sınıf olarak görmez, ama bir sınıf gibi hareket eder. Bu nedenle polis müdürü iki laf edince dönüp gitmez. O güne kadar çok beklemiştir çünkü, çok sabretmiştir, çok şükretmiştir ve patronuna dayanma noktası tükenmiştir.

Alması gerekeni alacaktır ama ne kadar işçi olduğunu bildiği kadarını alacaktır.
Gerede, Bolu’nun bir ilçesi. Dericilik Gerede’nin önemli bir ekonomik faaliyeti. Bölgede Deri-İş Sendikası’nın söylediğine göre 3000 civarında deri işçisi çalışıyor. Ama nasıl çalışıyor? Günde 12 saat çalışıp 35 TL yevmiye alıyorlar. 700 kadar işçinin sigortası var. Onlar da asgari ücretten ödeniyor ya, buna da şükür! Geri kalan 2300 işçi sigortasız çalışıyor… 2009’da yapılan belediye seçimlerinde AKP %53, Saadet Partisi %43 oy almış. Deri-İş Sendikası ise Gerede’de çalışan işçilerin çalışma koşullarını tarif ederken “Ortaçağa yakışan” çalışma ortamlarından bahsediyor.
Bolu’da uzun süredir işçiler sıkıntılarını dile getirmeye başlamışlar. Deri-İş Sendikası’na üye olmak istemişler ama bin türlü tehditle karşılaşmışlar.

4 Ocak günü “bundan daha gerisi yok” deyip toptan iş bırakıyorlar.
Çevik Kuvvet önlerini kesiyor ve bir polis yetkilisi eline megafonu alıp işçilere hitap ediyor ‘ben size söz veriyorum, sorunlarınızı takip edeceğim.” Diyor ama bir işçi hemen ortaya çıkıyor, polis yetkilisi “siz de acele etmeyin, senelerce beklediniz 3 gün daha bekleyin” diyor. Öyle bir tane işçi liderinin çıkıp işçileri ajite ettiği falan yok… Tepeden tırnağa safi işçi kesilmiş hepsi… Alın terine yönelik bu haksızlığa, vefasızlığa daha fazla tahammül göstermek istemiyorlar.

Bunu işçilerin gözüne bakarak hemen anlarsınız: O kadar kayıtsızlar ki polise karşı yürürken. Ne verilen sözlere bir güvenleri kalmış, ne polisin tehditlerinin bir kıymeti.. Bir polis yetkilisi “toplu yürüyemezsiniz, suç işliyorsunuz” diye önlerini kesince içlerinden birinin “Arkadaşlar, müdür beyin dediğini duydunuz mu suç işliyormuşuz. Eee madem öyle hadi hep birlikte karakola yürüyelim” deyince bütün kitlenin geri dönüp bağıra çağıra karakola doğru yürümesi karşısında polis hepten çileden çıkıyor… Sonuç malum: Cop, biber gazı, sokak aralarında işçi avı, tek tek polis otobüsüne tıkılan işçiler…

Ortalık sakinleşince kalanlar ise bırakıp gitme, dağılma halinde değiller. Arkadaşlarını almadan gitmek niyetinde olmadıklarını ifade etmek için karakoldaki çocuğunu merak eden kalabalık bir aile gibi gelip dikiliyorlar karakolun önüne. “Almadan gitmeyiz” diyorlar… Çaresiz serbest bırakılıyor gözaltındaki işçiler. “Gerede sokaklarına biber gazını koklatan bu düzene karşı bizim de söyleyecek bir sözümüz olsun” diye 14 Ocak Cumartesi günü miting yapma kararı alıyorlar.

Onlar şimdi sınıf olduklarını bildiler ama henüz sınıf bilinci alamadılar. Bu olmadığı için bir günde tüm emeklerini harcadılar. Bu nedenle herhangi bir milletvekilinin söylediğine inanırlar ve yarınlarını hiç düşünmezler. Bu nedenle küçücük zam verilince yarınlarını almaktan vazgeçerler, yani nokta kadar çıkar için virgül kadar eğilirler.

Bu nedenle Bolu’da yürüyenler asıl bize nerde olmamızı gösterdi. Çünkü onların bir sınıf gibi davranırken sınıf bilinçli gibi soruna yaklaşmalarını beklemek doğru değildir. İşte Bolu işçisi Bolu’da baharın erken habercisi oldu. Doğuda kışa rağmen kendini yaratanlara, batıda kış ayında baharın erken geldiğini Bolu Gerede deri işçileri haber veriyor.

Zaten bir kez yayılmaya başlandı mı adil bir düzenin filizleri, yeşermeye başlar bu mücadelenin içerisinde… Yaşadığımız günler bu günlerdir, kıymetini bilelim.

Sonuçta tarihin başlangıç dönemlerine tanıklık etmek herkese nasip olmaz.

(Yazı, Deri-İş Sendikası Genel Başkanı ve Sendika Uzmanları ile Devrimci Sağlık-İş Sendikası Uzmanı Tufan Sertlek’in yazı ve görüşlerinden yararlanılarak yazılmıştır)

Hasan GÜLÜM
Belediye-İş Sendikası İstanbul 2 no'lu Şube Başkanı

	Bugün	85
	Dün	265
	Genel	279271